Galwanizacja
Galwanizacja to zabieg fizykalny, który wykorzystuje lecznicze właściwości energii elektrycznej przepływającej przez tkanki ciała. Zabieg polega na zastosowaniu prądu stałego, który płynie w jednym kierunku. W zależności od umiejscowienia elektrod, zabieg może przyjąć różne formy: galwanizacja wstępująca działa stymulująco, poprawiając krążenie, napinając mięśnie oraz przyspieszając regenerację, natomiast galwanizacja zstępująca ma działanie przeciwbólowe, rozluźniające i tonizujące. Galwanizacja wpływa na aktywację układu nerwowego, przyspiesza gojenie stanów zapalnych, stymuluje mięśnie i pomaga zapobiegać ich zanikom. Dzięki możliwości umiejscowienia elektrod, można dostosować głębokość penetracji prądu, oddziałując na tkanki powierzchowne lub głębsze.
Czas zabiegu:
od 15 - 30 minut
Cykl leczenia obejmuje:
10 zabiegów
Rodzaje galwanizacji
Ciało człowieka, w zależności od rodzaju tkanek i płynów ustrojowych, charakteryzuje się różnym stopniem przewodnictwa prądu. Dobrze przewodzące prąd to: krew, tkanka mięśniowa, łączna oraz płyn mózgowo-rdzeniowy, natomiast nerwy, kości, ścięgna, tkanka tłuszczowa i torebki stawowe przewodzą go słabiej. Efekt zabiegu galwanizacji zależy od lokalizacji, wielkości i układu elektrod oraz natężenia prądu.
Galwanizacja może być anodowa (z ładunkiem dodatnim), działająca przeciwbólowo, tonizująco i przeciwzapalnie, lub katodowa (z ładunkiem ujemnym), charakteryzująca się stymulującym efektem, poprawą ukrwienia i rozszerzeniem naczyń krwionośnych.
Wyróżniamy także galwanizację stabilną (stała pozycja elektrod) oraz labilną (zmienna pozycja elektrod, gdzie jedna jest stała). Dodatkowo zabieg może być jednobiegunowy (jedna elektroda jest mniejsza) lub dwubiegunowy (elektrody tej samej wielkości, z katodą i anodą).
